[mckornik]

Kaźmierz, 21.07.2009

Wynurzeń zakręconego fotografa ciąg dalszy….

Czyli – co mnie kręci…

Chyba czas najwyższy napisać, co MNIE kręci w fotografii… (i nie tylko)…

Ale najpierw będę się chwalił… W końcu nikt inny za mnie tego nie zrobi…

SŁOWO

Uwielbiam słowo. Może dlatego, że w Biblii ciałem się stało ?? A może dlatego, że potrafi więcej znaczyć, niż tysiące obrazów ??

We wczesnej młodości pochłaniałem setki książek. I wyobrażałem sobie opisane sytuacje. Ze szczegółami. Nawet takimi, których autor nie przewidział.

Lubię pisać – to chyba nawet zaczyna być widać…. Słowem można zbudować sytuację nawet bardziej, niż obrazem. Słowo czasem wyjaśnia niejasny obraz, nadaje nowy sens wieloznacznemu zdjęciu, spaja w jedną całość pozornie różne obrazy. Słowo potrafi uzupełnić obraz, a obraz bywa uzupełnieniem słowa.

Dawno, dawno temu pisałem opowiadania.. właściwie jedno… dość długie… Potem innym zdobyłem główną nagrodę gazety „Świat Młodych” i wyróżnienie w miesięczniku „Kwazar”, ale to pierwsze do mnie wraca na różne sposoby.

Czasem słowo potrafi ożywać i ożywiać – na przykład jako skrypty w HTML, PHP i MYSQL… ostatecznie w BASIC-u.

Słowo to POTĘGA, szczególnie w powiązaniu z obrazem…

Pokazał mi to nie kto inny, lecz McKornik właśnie… po moim pseudo fotoreportarzu z Lublina.

Powiedział, niczym biblijny Jahwe – to jest dobre. A ja poczułem się w czymś dobry. Nigdy potem niczego równie fajnego nie zrobiłem, ale w tym właśnie poczułem się dobrze – w komentowaniu rzeczywistości.

O ile całe KGP ma za hasło „wywołujemy skojarzenia”, o tyle ja sam poczułem się dobrze „edytując rzeczywistość”. Lubię dokumentować rzeczywistość, ale jeszcze bardziej lubię ją komentować. Nadawać nowe znaczenia, nowe perspektywy…

Nie jestem dobry technicznie i nawet nie zamierzam zmierzać w tym kierunku – to znaczy – chciałbym. Ale nie kręci mnie to bardziej, niż SŁOWO. Jeśli obraz zastąpi słowo, to byłaby sytuacja idealna. Na razie – słowem dobudowuję protezy obrazu (co poniekąd zbieżne jest z moim ortopedycznym wykształceniem)

Lubię imprezy – dokumentuję zachowania, specyficzne momenty, aluzje, sytuacje – więcej, niż słowa, krótsze i szybsze, niż opis.

Uwielbiam też chmury – jest w nich tyle subtelności, aluzji, niedopowiedzeń i obietnic. A jednocześnie grozy i potęgi. Płyną sobie majestatycznie od minus nieskończoności do plus nieskończoności. Albo na odwrót.

Do szczęścia brakuje mi jeszcze zdjęć najzupełniej NIEWYMOWNYCH – aktów, które chciałbym tworzyć. Nagości, która nie da się opowiedzieć, czy choćby słowami zasugerować. Piękno kobiecego ciała, niedopowiedzenia, aluzje – trochę jakby poezja, w której nigdy nie czułem się mocny, choć mocno próbowałem… Moja słowna poezja była do tej pory raczej aluzyjnym dokumentem. Może w fotografii będzie podobnie ??

A poza fotografią ? Szukam swojego miejsca na Ziemi, swojego celu i jakiejś głębi w samym sobie. Stąd zapewne moje zainteresowania parapsychologią, tajemnicami, starożytnością i kosmosem.

I to chyba tyle na dzisiaj. Następnym razem postaram się opowiedzieć o naszym Foto Łoku w Kołobrzegu.