I to były duże kontrasty – każdy widział to inaczej – dla jednych jeden kontrast nie był kontrastem dla innych był – generalnie warsztaty były bardzo kontrastowe

A co komu się udało zrobić – zobaczycie w galerii grupy.

Na początek Aluap przedstawiła krótki rys historyczny i twórczość najbardziej znaczących artystów tej dziedziny. Mckornik wprowadził nas w tajniki oświetlenia szkła i metalu. Nareszcie wiem o co chodzi z tą rodziną kątów. Prezentacja prac odbyła się w nastroju dobrego humoru (dzięki Aluap) i mocnej krytyki (niezastąpiony Porucznik).
Zapraszamy do galerii martwej natury, a już za miesiąc kontrasty.

Jamajka

Z pewnością niektórym z Was przyda się on bardziej, niż esej o prawdach (o czym następnym razem)

W życiu każdego zaangażowanego fotografa przychdzi taki moment, kiedy zobowiązuje się on do rzeczy, nad którymi nie ma bezpośredniej kontroli. Kiedy próbuje zebrać w jednym miejscu kilka różnych osobowości – fotografów, modelki, asystę… I to nie w swoim własnym miejscu.

Tak właśnie zdarzyło mi się ostatnio. Mam modelkę. Wybrałem 3 fotografów z większego grona. Zorganizowałem makijażystki i stylistkę. Dograłem studio.

I kiedy już wszystko wydawało się dopięte na ostatni guzik… zaczęło się pruć…

Okazało się, że zbyt wiele rzeczy niezależnych ode mnie przyjąłem za pewnik. Okazało się, że radzę sobie tylko z jedną niewiadomą (brak niewiadomych mnie rozleniwia, a więcej, niż jedna – paraliżuje). Okazuje się, że tak prosta rzecz, jak fotografia, potrafi rozłożyć na łopatki nawet najbardziej misterny plan.

Okazało się, że nie jestem dobrym koordynatorem. A może tylko jestem zbytnim optymistą. Pewne kwestie organizacyjne – na pozór proste i oczywiste – zaczęły mnie przerastać.

Gdzieś obok mojego zamiłowania do fotografii i obok mojego biurwizmu pojawiły się zupełnie nowe problemy. Zupełnie nowe.

Nie wystarczają już bardzo szerokie znajomości, ciężka praca socjologiczno-społeczna na rzecz pozyskiwania nowych modelek i nabyte umiejętności fotograficzne (wrodzonych nigdy nie miałem). Brakuje czegoś jeszcze. Brakuje zmysłu organizacji przestrzennej, wielowymiarowej.

Wziąłem sobie na łeb więcej, niż potrafię ogarnąć….

I wiecie co ? Doprowadzę to do szczęśliwego końca. I jeszcze będę się z tego śmiał. I jeszcze będę z tego dumny.

Ta sesja się odbędzie i będzie NIESAMOWITA. I następne też. Choćbym miał spuchnąć, a nawet zdechnąć. Bo to MNIE KRĘCI.

Kornik mnie tego nauczył – nie ważne, czego się ludzie spodziewają. Ważne, żebyś osiągnął to, co chcesz. I żeby oni też osiągnęli to samo. Trzy razy się potkniesz, glebę zliczysz i pośmiewisko powszechne, ale w końcu dojdziesz… choćby i na Golgotę… ale dojdziesz. Tylko trzeba koncentracji. Skupienia na tym, gdzie chcesz dojść.

Nie bez przyczyny KGP ma już za sobą wystawę fotograficzną, publikacje w prasie i materiał filmowy.

UPÓR i koncentracja – to rzeczy, które prowadzą tylko na przód. Tylko do celu….

Nawet takich niekonsekwentnych wariatów, jak ja.

Za tydzień będę miał taką sesję zdjeciową, o jakiej marzyłem pół życia. A Wy ??

Z kolei Kinga dostarczyła nam fantastyczne kostiumy. Trzeba dodać, że Kinga jest absolwentką poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych,  na kierunku scenografia, specjalność projektowanie ubioru.

Tym razem to była czysta zabawa …… dwie godziny przebierania się i fotografowania. Ustawiania tła, które od czasu do czasu przewracał wiatr, celowania blendą w taki sposób, żeby oświetlała modela czy modelkę, ale jednocześnie go nie raziła. Nie przykładaliśmy się specjalnie do kwestii technicznych. Chcieliśmy po porostu poczuć atmosferę plenerowego studia.

Skład: Słowiki (w komplecie), Fran, Jamajka, Grzanka, Żywalesiu, Admin oraz Kinga i Bartek vel Stefan (pierwszy raz na plenerze KGP) no i ja piszący te słowa.

mckornik

Zobacz zdjęcia z sesji fotograficznej pt. fotografia portretowa

.

Kaźmierz 29.07.2009

Anonsując w moim poprzednim wpisie całą masę tematów trochę się rozpędziłem …

Będzie tylko o portrecie takim, jakim chciałbym sam mieć i umieć zrobić. No, może jeszcze zmieszczę coś o świetle…

Oglądam wiele zdjęć portretowych w sieci. Wiele z nich jest naprawdę pięknych. Zastanawiam się – dlaczego. Co sprawia, że portret przemawia ?

Jest w KGP ktoś, kto o portrecie wie znacznie więcej, niż ja – to Roman K.  Jego portrety mają wiele z „tego czegoś”, czego portretom potrzeba.

Ale to mój felieton i

moja wizja portretu

Na pewno nie ma dobrego portretu bez dobrego światła. Dobre światło to takie, które oświetla modela w miarę równomiernie, nie uwydatnia worków pod oczami i nie powoduje efektu „świecącego nosa”. To takie światło, w którym ani cienie, ani blaski nie uzyskują przewagi.

Takie światło najłatwiej zapewnić sobie w atelier. Ale można też w plenerze – za pomocą blendy, parasolki, czy dodatkowej lampy.

Oczywiście pomijam eksperymenty typu „low key” (przewagę mają cienie, a sylwetka rysowana jest nielicznymi przebłyskami światła), czy „high key” (tu z kolei wszystko jest bardzo jasne, a postać rysowana jest nielicznymi cieniami) – to tematy na osobną zabawę aparatem i słowem.

Jeśli już jesteśmy przy świetle – słońce jest w miarę neutralne. Podobnie lampa błyskowa i oświetlenie studyjne. Ale już oświetlenie jarzeniowe (jarzeniówki i żarówki energooszczędne) jest ewidentnie niebieskie, a zwykłe żarówki – żółte. O ile fotografujemy przy jednym typie światła, da się z tym jeszcze coś zrobić (choćby balansem bieli aparatu lub aplikacji, w której obrabiamy zdjęcie). Jeśli jednak na planie wymieszamy rodzaje światła (a zdarzyło mi się to) – KASZANA. Pół portretu jest żółte, a pół niebieskie. I nic się z tym już nie da zrobić…

Wreszcie nadchodzi

obróbka

To, co mnie najbardziej kręci.

Dobrze zrobione, ostre i kontrastowe zdjęcie ma jedną wielką wadę – bezlitośnie pokazuje każde przebarwienie skóry, każdą skazę, każdą zmarszczkę. I choć zdjęcie można uznać za udane pod kątem oświetlenia, to jednak nie jest to prawdziwy portret – pokazuje zbyt wiele prawdy o naszym modelu. A powinien upiększać…

Dlatego staram się twarz minimalnie rozmywać (może być gotowa opcja „rozmycie”, ale ja wolę retusz opisany jako „rozsmarowanie” – pozwalający rozmywać dowolne punkty z dowolnie wybraną siłą).

Jedyną częścią twarzy, której nie rozmywam, są oczy. Je z kolei dodatkowo wyostrzam. Są przecież – wedle poetów – zwierciadłem duszy.

To oczywiście nie jest żaden poradnik, czy tutorial. Sam dopiero uczę się tej trudnej sztuki (co mnie bardzo kręci). Ale chciałbym umieć pokazać wewnętrzne piękno modelki, czy modela, a nie tylko zewnętrzne. I powoli zaczynam rozumieć, o co w tym biega. A technika zdjęcia ma w tym przypadku niebagatelne znaczenie…

Alex

Miejsce: leśna polana pod Sierakowem nad j. Jaroszewskim
Czas: 22-24 maja 2009
Uczestnicy: KGP z rodzinami czyli 22 osoby!

Skojarzenia:

Dzieci - szt. 9 śmigały od rana do wieczora po polanie, prawie nic nie
jadły, dobrze się bawiły, na spanie szkoda było czasu

Grillowanie
- piątek wieczór – wielkie żarcie + trochę ruchu (znaczy tańce) + % = 3 osoby wstały skoro świt i poszły w plener
- sobota wieczór – wielkie żarcie + % – tańczyć już się
nie chciało = 1 osoba poszła w plener – oczywiście Mckornik wstał i poszedł… ma to już we krwi

Plenery - nie tylko 2 poranne, ale jeszcze 2 wyprawy na łodzie (z czego
jedna bez korka z obciążeniem ponad normę); również wyprawa na punkt widokowy i do rezerwatu buków.

Gra - kilku naszych sportowców z ekipy wzniosło się na wyżyny tzn ponad siatkę i pokazali na co ich stać, piłka w grze, wyskoki na boki były dobrym tematem do fotografowania.

Parasol, blenda, drzewo – czyli kilka ostrych zrywów Romana K.

ps
Zobacz wszystkie zdjęcia jakie zrobiliśmy w Sierakowie.

Szamotuły: park i fontanna

… bo mgła, bo rosa, bo trzeba lecieć i łapać te ulotne chwile
bo jeszcze kilka dni i już ich nie będzie …

Mgła zakrywa to co znane, przez co tworzy się nieznane.

Plenerowicze: Fran, Piotr B., Roman K. i ja
Miejsce: Trochę w Kaźmierzu w okolicy rzeki Samy a potem w Szamotułach w parku przy fontannie.

Fran i Piotr łapali promyki słońca przez liście, a ja z Romanem ćwiczyliśmy makrofotografię. Wybrane rezultaty poniżej.

Zobacz wszystkie zdjęcia z Kaźmierza i z Szamotuł .

Kaźmierz Wielkopolski

Jurek, który prowadzi najbardziej wartościową stronę o Kaźmierzu poprosił nas o zrobienie kilku zdjęć do jego galerii tak, żeby mógł je zestawić z archiwalnymi fotografiami sprzed wielu lat. Zrobiliśmy około 1/3 wymaganych zdjęć. (Może brakującą część uda się wykonać podczas WorldWide Photo Walk 2009 ?)

Zobacz wszystkie zdjęcia zrobione na rynku w Kaźmierzu. I obok rynku też.

P.S.
Łysy czekamy na kilka Twoich zdjęć.

Komorowo

16 kwietnia spotakaliśmy się w składzie: Fran, Jamajka, Gregory, Roman K., Mckornik + małe Korniki. Był to szybki plener o zachodzie słońca.

Tutaj dyskusja na forum Arnet Kaźmierz

Miejsce i czas spotkania wyznaczyła Jamajka .

Galeria Komorowo – zapraszamy.

.

Krótka relacja filmowa